TLM Travelreport 06/2004 - ALPI APUANE I

Dag 1:
Op 5 juni vertrokken we na de nodige koffie in kleine groepjes richting zuiden. Zelf had ik besloten me eens niet zo dik aan te kleden (want het zal wel lekker weer zijn!), maar ik kwam dus letterlijk en figuurlijk van een koude kermis thuis. Het was guur met als gevolg dat ik binnen een uur zat te rillen van de kou. Toch maar een regenjas erbij aan en met een geleende sjaal van Peer had ik het binnen een mum van tijd lekker warm.
Na het eerste stuk snelweg, ging het binnendoor via Trier, Merzig, Sarrebourg naar Neuf-Brisach alwaar de eerste overnachting gepland stond. De eigenaar van het hotel was een beetje bevreesd, dacht namelijk dat we een soort Hells Angels waren, maar dat bleek 100% mee te vallen.
Onze groep was als eerste gearriveerd om 17.10 uur en dat was me nog nooit overkomen. De andere dagen bleken gelukkig met een latere aankomst gezegend. Dennis had een kapotte akku en Ron een lekke band.



Dag 2:
Via Solothurn, Glaubenbuellenpas, Simplonpas naar Quarna Sopra. Ik heb het persoonlijk niet op Zwitsers, maar de passen zijn werkelijk schitterend om te rijden.
Na diverse stops met heerlijk vergezichten, lekkere koffie en zalige ijsjes kwamen we aan in hotel Belvedere. Deze naam was niet voor niets gekozen: Ik liep het terras op en schrok me een hoedje: Je kijkt zo 100 meter steil naar beneden, dus dat was wel even wennen, maar na de eerste angst overwonnen te hebben was het genieten van het uitzicht over het Lago d ‘Orta.
Peer remt iets te laat, maakt een slippertje en de bougie + dop zijn er geweest en het klepdeksel is zwaar beschadigd en zijn schakelpedaal is aardig krom. Maar iedere Guzzirijder heeft dit in zijn bagage, dus de reis werd snel vervolgd.
Tip: Een klepdekselbeugel voorkomt veel leed en schade!!!



Dag 3:
Cees zijn startmotor (BMW 100GS) heeft het ’s morgens begeven en hij besluit niet op een van onze leenmotoren te stappen, maar bij Ronald in de bus
Via Borgomanero, Vercelli en Aulla naar Corfino.
Het stuk door de Po-vlakte is even afzien, want het is natuurlijk redelijk saai in vergelijk met de rest van de reis. Het is ook bloedheet, dus dat geeft ook nog een extra dimensie. Aangekomen in het hotel blijkt het heerlijk koel te zijn en ook buiten is het aangenaam vertoeven aangezien het op 1000m hoogte een stuk koeler is dan in de laagvlakte. Het avondeten is werkelijk fenomenaal: 2 zalige pastagerechten, daarna een prima hoofdgerecht en als dessert 2 stukken taart!!! Zo heb ik het nog nooit meegemaakt.
Peer maakt wederom kennis met het asfalt, dit keer is het erg heet en zijn dierbare LM ligt weer plat, aangezien zijn stiep er in wegzakt. Weer zijn schakelpedaal krom.
Dit soort oponthoud werd onze groep te veel en na rijp beraad werd besloten afscheid te nemen van Peer .Na veel moeite hadden we hem eindelijk zoek gereden en meteen was het weer raak: Hij doet het niet meer!!! Hij stond gelukkig bij een klaagmuur waar hij al zijn grieven kwijt kon. Na aankomst van Ronald bleek al ras, dat gewoon de puntjes dicht stonden en we konden weer snel verder. Peer raakten we niet meer kwijt.
Tip: Pleeg onderhoud voor je gaat, voorkomt een hoop stress!



Dag 4:
Iedereen gaat zijn eigen gang. Er zijn legio mogelijkheden. Een mooie toertocht, zwemmen aan zee, cultuur snuiven in Lucca, Pisa of Firenze. Ronald en ik naar de BMW dealer in Lucca een startmotor voor Cees bestellen. In Lucca een BMW motorrijder aangesproken en die bood aan even voor te rijden, dus dat was snel gevonden. We kwamen net te laat, want iedereen was eten vertelde een gedecideerde mooie dame, maar een visitekaartje van TLM deed wonderen en we werden meteen geholpen.



Dag 5:
Met een groepje van 6 richting Volterra, waar het lekker uitwaaien was boven op de stadsmuur, daarna nog even naar Lucca om de startmotor op te halen. We hadden van Cees toestemming uitgebreid te lunchen op zijn kosten voor de verleende service, maar helaas niemand had honger, dus dat houden we nog te goed. Cees alvast bedankt!!! ’s Avonds Peer zijn verjaardag gevierd.
Jan zijn LM deed het niet meer en Anton had laadproblemen. Ronald, Jan en Anton gezamenlijk in de bus de motoren ophalen, waren 4 uur ’s ochtends weer in het hotel en om 9 uur weer sleutelen. Bij Jan een kontaktpuntenset gemonteerd ter vervanging van zijn defecte electronische ontsteking en bij Anton een nieuwe dynamo en het loopt allemaal weer.



Dag 6:
Niets noemenswaardigs. Een beetje een rustdag en een kleine toerrit.



Dag 7:
Terug naar huis! Via Marsaglia en Lomello naar Quarna Sopra.
Na 100 meter is Martijn er al snel achter, dat hij maar een versnelling heeft. Aangezien hij dan wel erg veel toeren moet maken om ons bij te houden wordt Ronald gebeld en zijn motor (V11) geruild met een EV. Even een paar dealers gebeld en zo’n veer hadden ze wel in huis. Bij de eerste dealer in Vercelli aangekomen, kwam deze met een veer van een 5-bak aanlopen, waarop ik vroeg of hij wel eens een 6-bak van binnen gezien had en zijn antwoord dus nee was. Op naar de volgende dealer! Dit was dus een betere keuze: Grote werkplaats en dito magazijn. Teo Lamers kende hij natuurlijk ook en de veer afrekenen kwam de volgende keer wel. Wat een verschil met de vorige en maar 30 km uit elkaar!



Dag 8:
Jo is jarig en bij het ontbijt wordt er al taart geserveerd. ( Door Jo eigenhandig!!!)
Via de Grimsel. Roggwil en Bettlach naar Neuf-Brisach.
Geert zijn motor wil niet verder en deze wordt omgeruild met een V11, Ronald was zojuist de pas over en kon toen weer rechtsomkeert. Hoort er allemaal bij.
Jacob remt zich onderuit en zijn versnelllingspookje breekt af. Geen nood: Een bougiesleutel eroverheen, daar het afgebroken stuk weer in met een tie-wrap en hij schakelt weer als vanouds. Adri had een koppelingskabel kapot en arriveert als laatste in het hotel om 12 uur. Gelukkig had de kok het eten nog warm gehouden.



Dag 9:
Afscheid nemen, het was allemaal heel gezellig.
Via Col de la Schlucht waar het altijd regent (hier komen trauma’s van 30 jaar geleden naar boven), Villoncourt en Bastogne naar huis. Kwamen nog zonder benzine te staan, ( tanken is echt een ramp in Frankrijk accepteren ze niet alle pasjes) maar gelukkig was Jo in de buurt met een jerrycan benzine. Zonder noemenswaardige problemen iedereen weer op zijn stek gearriveerd na een bijzondere en door sommigen als woeste tocht omschreven reis. Wij als team mogen ook terugkijken op een geslaagd evenement en hopen jullie een volgende keer weer te zien.



Groeten van:
Geert, Martijn, Ron en Roel


Enkele roddels voor insiders. Wist u dat:
- Peer zijn LM wordt ook wel olieboot genoemd
- Er ook Herlies meemogen
- Zelfs een Pan werd gespot
- Sommige mensen rijles kregen
- Een Mille GT op zijn sloffen een V11 bijhoudt
- Er zelfs assistentie aan BMW’s wordt verleend
- Een Harley met een stuk ijzer gerepareerd wordt
- Oranje gevaartes nogal kunnen roken
- Iedereen wel eens een schuivertje maakt
- Er hele leuke dame’s bij BMW in Lucca werken
- Er deelnemers zijn die steggelen, zich per trein laten vervoeren (en dan alsnog een hotel moeten boeken)
- Je met een Guzzi altijd thuis komt
- De stemming er goed in zat en niet stuk was te krijgen!!!

Back to the item